Minsan sa kalye ng Dagupan City...

Si maria, isang estudyante ng University of Luzon(Luzon Colleges noon), minsan napadaan sa masikip na daanan malapit sa CSI Mall..Bumili siya ng candy(maxx para naman mapawi yung uhaw na dala ng pagod. katatapos lang ng klase noon..iba't ibang estudyante galing sa iba't bibang unibersidad ang nakakasalubong niya..halos lahat sila, hindi pinapansin yung mamang namamalimos,nakaluhod, binabanggit ang mga salitang to"piso lang..pantawid gutom lng..piso lang piso lang"..aminin Q kahit ako nang walang bahala sa mga narinig Q..awww.

pagka kuway..napaliko aQ..sa likod na un ng nabanggit na mall..napabuntong hininga aQ sa maga nakikita Q sa mga paligid..Iniisip siguro ng mga tao na ang arte arte Q..peu pagod lng aQ nu.. Sanay na ang mga taong makakita ng mga taong namamalimos..mahawakan lng ang kanilang malalambot at makikinis na balat ay para bang napaso sa mainit na tubig o nagliliyab na kahoy..awtss. hindi ang mga pulubi ang nasanay sa kahirapan kundi ang mga tao ang nasanay na makita sila sa ganun na kalagayan-marungis,mahirap..mabaho..



napailing aQ sa dalawang pulubi. sa tingin Q maglola..nagyoyosi ang lola..haaayy buhay naman o..napaupo aQ saglit, nghhintay ng jeep.. narinig q ang usapan nila..pagkasabi..

boy: lola ang daya mo naman, sabi mo bawal magyosi...pinipigilan mo paQ lagi
lola: eh, bata kapa saka huwag kang maninigarilyo..

boy: wag nga keu..eh bat niyo Q pnipglan samantalang kaw naman tong naninigarilyo
lola: pinipigilan nga kita kase tignan mu Q. Hirap q nang tigilan..


Hehe..oo nga naman..:thumbsup:

Ikaw..oo ikaw..ano tingin mu yong mga pulubi ngayon???:noidea: