Welcome back, Guest!
Register
Forgot your Password?

Hello, Guest! Welcome to Symbianize Forum.

Most of our features and services are available only to our members. So we encourage you to login or join us by registering a new account. Registration is free, fast, and simple. You only need to provide a valid email address so we can minimize spammers. As a Symbianize member you'll have the following privileges:

All that and more, so what are you waiting for, join us now! Ito ang website na ginawa ng pinoy para sa pinoy!

Page 6 of 6 FirstFirst ... 456
Results 51 to 57 of 57
  1. #51

    Default Re: The Misadventures Of Marley

    update na ts

  2. #52

    Default Re: The Misadventures Of Marley

    wala pang update? hehe

  3. #53

    Default Re: The Misadventures Of Marley

    newbee lang po ako..

    hehe i enjoy your thread ts..

    update? please?

  4. #54

    Default Re: The Misadventures Of Marley

    Hi guys! Sorry, was on break for holy week.

    Will post 2 chapters today! Salamat sa suporta!

    - - - Updated - - -

    Chapter 41: The Smoke Clears

    “Wow.” Yun lang ang nasabi ng pumasok sa pinto.

    Umikot bigla si Chris at hinarap ang bisita namin. Shit.

    “Finally! You’re actually proven how much of an asshole you are!” Lumapit si Rob kay Chris at tinulak, at bilang nasa likod ako ni Chris at walang balanse damay ako at dere-derechong nalaglag una pwet sa sahig.

    Napalingon sa akin si Chris at sa galit nya nang makitang nakahiga ako sa sahig, tinulak nya rin si Rob, “Tinamaan si Marley! What the fuck is wrong with you?”

    Hindi ko na alam ang mga sunod na nangyari, dahil hindi ako makabangon sa pagkakalaglag ko sa sahig, basta nagsigawan na at ang dami nang pumasok sa loob ng kwarto para awatin si Chris at Rob.

    Nang maawat na sila, nasa labas na ng pinto si Rob at may mga lalaking nakayapos sa kanya galit na galit pa rin si Rob, naka-bangon na ako ng slight at nakasandal sa kama, tinitingnan ko sila at tina-try na mag-focus sa nangyayari. Ang gulo ng utak ko.

    Nakatitig sa akin si Rob, “You got her drunk?! This is a new low even for you, Chris!”

    Nakatayo si Chris at nakatalikod sa akin, si Allie ba yun? Nakayapos sya kay Chris. “Will you just fucking listen for once?”

    Tumingin ulit sa akin si Rob at tumingin sya kay Chris, tinulak ang mga umaawat sa kanya, “You know what, I’m fucking done. I’m done.”

    Tumingin ako kina Chris at Allie, si Allie ang lapit ng mukha kay Chris at hinahaplos ang pisngi nya.

    Ganito pala pag nalalasing, parang wala talagang control sa katawan mo, kung anong maisip mo, sasabihin mo, kung anong gusto mong gawin, gagawin mo. Pabebe lang, walang makakapigil sa ‘min!

    At na-prove ko talaga to nang tumayo ako at lumapit kay Allie at Chris at hinatak ang buhok ni Allie palayo kay Chris.

    “Ow!” Hawak hawak ni Allie ang buhok nya.

    Nanlaki ang mata ni Chris at tinanggal ang pagkakakapit ko sa buhok ni Allie.

    “Malandi ka! Malandi ka!” Embarassing moment na naman Lelay.

    “Stop it, Marley!” Hawak hawak pa rin ni Chris ang mga braso ko at tinulak ako palayo kay Allie, at dahil wala pa rin akong coordination sa buo kong katawan, napaupo ako sa kama.

    Hawak hawak ni Allie ang buhok nya, “You’re a freak! Crazy bitch!”

    “Shut up, Allie!” Galit pa rin si Chris. Tinignan ni Chris ang mga mata ko at pumikit, huminga sya ng malalim at parang nakapag-desisyon na. Tumayo sya inangat ako hawak sa kili kili, natawa pa nga ako kasi nakiliti ako. Gaga talaga.

    Hinawakan nya ako sa hita at pinatong sa balikat nyang parang baboy sa palengke.

    “Where are you going?” Hindi sumagot si Chris, at patuloy sa pagsigaw si Allie habang nakatingin sa amin, galit na galit. Buhat buhat ako ni Chris palabas ng condo ni Allie.
    Ibinaba ako ni Chris pero inalalayan pa rin nya ako, nakakapit sya sa bewang ko at ang mga kamay ko naman na parang spaghetti e nakapulupot sa leeg nya.

    Nasa elevator na kami, at pagdating namin sa parking lot binuhat ulit ako ni Chris palabas ng elevator. Pagdating sa kotse nya inilapag nya ako sa passenger side, sin-eatbelt-an at pumunta sya sa driver’s side.

    Parang may kausap sya sa phone pero hindi ko na narinig dahil bago pa paandarin ni Chris ang kotse nya e nawalan na ako ng malay.



    Nagising ako pero parang ayaw ko nang magising, seriously. Pucha, ano tong dumudogdog sa ulo ko? Parang may hawak na martilyo at paulit ulit na pinupukpok sa bungo ko.

    Dumilat ako at ang liwanag, ang sakit sa mata. Taragis na yan.

    Biglang lumubog ang kama na hinihigaan ko at lalo akong nahilo.

    “Wag kayo malikot, nahihilo ako.”

    “She’s alive!!!” Sigaw si Nins.

    “Ssshhh.” Yun lang ang naisagot ko.

    Tawa ng tawa si Nins, “Oh my God, you’re a bad drunk.”

    Ako raw, e sya ang nag-iiiyak nung nasa Subic kami, pero dahil sobrang sama ng pakiramdam ko hindi na lang ako umimik.

    “Bakit ka ba kasi uminom ng uminom e hindi mo naman kaya? Hirap na hirap kaya umalis si Chris kagabi dahil ayaw mo sya bitawan.”

    Bigla akong napabangon sa kama at humarap kay Nins, holy shit. Totoo yung mga nangyari kagabi? Oh no. no. no. no.

    “You look so bad.” Tawa na naman si Nins.

    Bumalik sa utak ko lahat ng pinag-gagagawa ko kagabi, at bumalik rin sa lalamunan ko lahat ng mga pinag-kakain ko at pinag-iinom ko, takbo ako papunta sa banyo ni Nins at sumuka.

    “Buti na lang hindi ka sumuka dito sa kwarto ko dahil baka mapalayas kita.” Nasa pinto lang si Nins at nakatingin sa akin habang inilalabas ko ang dinner ko at ang mga alak na naconsume ko kagabi.

    Naawa na siguro sa akin si Nins dahil kumuha sya ng pang-puyod at itinali ang buhok ko, buti wala pang suka, kumuha sya ng face towel binasa ng malamig na tubig at pinahid sa mukha ko. Nilagay nya sa noo ko para mahimasmasan daw ako.

    Naging best friends kami ng toilet ni Nins for about 30 minutes bago tuluyang tumigil ang mga pag-uwak ko. Ang sakit ng lalamunan ko at tyan ko pero at least hindi na ako sobrang nahihilo.

    “Finally. Akala ko kailangan na kitang dalhin sa hospital e.”

    Hindi pa rin ako lumabas ng banyo ni Nins at naupo sa sahig. Tinaas ko ang mga tuhod ko at pinatong ang baba ko dun. “Ginawa ko ba lahat yun? Talaga? Nangyari lahat?”

    Umupo rin si Nins sa sahig sa tabi ko, “What do you remember?”

    Pumikit ako at nag-flash back sa utak ko lahat ng pinag-gagawa kong kagagahan at lahat ng pinag-sasabi ko. Oh my God. Ang tanga tanga mo Lelay.

    “I didn’t actually see what happened kasi bumaba na ko nung nakita kitang lasing, pero Chris filled me up on the details nung hinatid ka nya kagabi.”

    Nanghihina na ako sa kahihiyan, ano ba naman ang naisip ko at anong demonyong sumapi sa akin para pagsasabihin ko yun? Hinatak ko ang buhok ni Allie?

    “He’s concerned about you Marley, pero I could see na parang galit sya. I don’t really know kung kanino sya galit but he was pretty angry.” Hinawakan ni Nins ang buhok ko.

    “What the hell were you thinking? Hindi ka naman umiinom e naglasing ka.”

    Kahit mejo magulo pa ang utak ko, tinry kong isipin kung kelan ba ako nalasing, Anong ininom ko? E hindi nga ako tumayo dun sa pagkakaupo ko dun sa sofa. Si Allie lang ang…

    Tumingin ako kay Nins, “Si Allie. Nilasing ako ni Allie.”

  5. #55

    Default Re: The Misadventures Of Marley

    Chapter 42: The Truth

    Kinakagat kagat ko ang labi ko habang nag-aantay na buksan nya ang pinto, alam ko nang baka hindi nya ako pag-buksan pero umaasa pa rin ako para makausap ko sya, kailangan ko syang makausap.

    “Oh, hey Marnie.” Nakangiti si Allie sa akin pero iba na ang ngiti nya, ngiting parang nanalo na sya. Ngiting hindi pang-kaibigan. Peke. Parang ang kulay ng buhok nya.

    Kinalma ko ang sarili ko at huminga ng malalim. “Can we talk?”

    Tumabingi ang ulo ni Allie at tiningnan ako from head to toe, “Why? Did you forget anything? Oh, right, you left your dignity here last night. Come in, you might have left it somewhere.” Ngingiti ngiti pa rin si Allie pero pinapasok nya ako sa loob.

    Napalunok ako nang makita ko ang pinto sa kwarto ni Allie, kung saan nagpakagaga akong kung ano anong sinabi kay Chris. Shi-nake ko ang ulo ko para tanggalin ang mga memories, kailangan ko ng clear head sa pakikipag usap kay Allie.

    “I’m sorry sa ginawa ko kagabi, Allie. Sorry nasaktan kita.” Kalma lang bes. Kaya mo to. Lunukin mo muna ang pride mo.

    Nag-cross ang arms ni Allie sa harap nya at tumayo sa harap ko. “Yeah, you bitch, you almost pulled my hair out.”

    Tumango lang ako at yumuko.

    “I’m really sorry. Hindi ko alam kung anong nangyari sa akin. Hindi naman ako ganun e. Siguro naiinggit lang talaga ako sayo. Sa kung anong meron kayo nila Chris at Rob kaya ko nagawa yun.”

    Tumingin ako sa kanya, “So sorry Allie. I hope we can still be friends.”

    Humalakhak si Allie, “Oh my God. You are so stupid. You really think I want to be your friend?”

    Umiling lang sya at lumapit sa akin, napaatras ako.

    “You know Rob was so annoying when we were in the States, I saw him again at my parent’s place. It was tradition we had dinner with his family, we were meant to see each other eventually so I thought I had another chance with him. But I was so pissed off coz he kept talking about you, Marley this, Marley that. I mean, who the fuck are you?”

    Umikot sa akin si Allie at naupo sa sofa, sumunod naman ako at umupo sa tapat nya. “I thought you were this super pretty girl, I mean compared to me you should be pretty spectacular.” Tiningnan nya na naman ako from head to toe, “But look at you, you’re… you’re… plain.”

    That should hurt, pero parang tama naman, I’m plain. I’m nothing special.

    Sumandal si Allie sa sofa, at nag-cross ulit ng arms sa harap nya.

    Lumapit ako ng konti na parang halos dulo na lang ng pwet ko ang naka upo sa sofa, “Pero we’re okay na diba? We’re friends? Wala na naman kami ni Rob so we can be friends.”

    Tumawa na naman si Allie, “Oh my God, shut up. I don’t want to be your friend. Who would want to be friends with you?”

    Umirap bigla si Allie, “Oh right, those two idiots.”

    Umiling lang si Allie, “And it wasn’t just Rob you got close to, pati si Chris! I mean Chris is always nice to girls pero I knew when he talked about you that he liked you. Like you the way he used to like me, so I decided to get to know you.”

    Umurong din si Allie at lumapit sa akin, “Let me tell you something, something that your puny little brain can understand.”

    Nakatitig sa akin si Allie, “Rob and Chris are mine. Just mine. They have always been and will always be. No plain-looking, poor girl can steal them away from me.”

    Sumandal ulit si Allie, I needed to keep calm. Hinga ng malalim Lelay. “Hindi ko naman sila inaagaw sayo e, pwede naman tayong maging friends lahat diba? Mag-so-sorry lang ako sa kanila sa ginawa ko kagabi, hindi ko talaga sadya yun. Parang may sumapi sa akin, ewan ko ba.”

    Nanlaki ang mata ni Allie, “You really are that stupid? Seriously? You haven’t figured it out yet?”

    Kinalma ko ang sarili ko at inabangan ang sasabihin nya. Magmukha kang tanga Lelay, yung talagang mukhang tanga.

    Umiling lang si Allie, “I couldn’t have planned it better if I tried.” Binilang nya sa mga daliri nya ang steps na ginawa nya, “1. Befriend naïve Marley, 2. Get her drunk, 3. Call up Chris – leave them alone, 4. Call up Rob. The rest I left up to you, I was pretty sure you were going to screw it up by yourself. But my God, that kiss you gave Chris and Rob’s entrance, damn, perfect timing.”

    Tumango lang ako, “So ikaw lahat nag-plano nun? Nilasing mo ko?”

    “Duh. You have to be smart my dear, never ever take drinks from strangers.”

    I should leave, I heard what I needed to hear pero hindi ko napigilan, “Bakit mo ginawa yun? Bakit mo kailangan manira ng tao? Ano bang ginawa ko sayo? Tsaka anong ginawa sayo ni Rob at Chris para maging ganyan ka?”

    Tumingin lang sa akin si Allie, “What Allie wants, Allie gets. That’s just how it is.”




    Hindi makapag-salita si Chris at Rob kahit tapos ko nang i-play ang recording ng conversation namin ni Allie. Nagpaka-spy ako at ni-record gamit ang voice recorder ni Nins ang pag-uusap namin. Tanga pala ha, sinong tanga sa amin ngayon?!

    Nakaupo sa harapan ko si Chris, si Rob naman nakatayo at nakatingin sa labas ng bintana. Ibang klaseng powers ang kinailangan ko bago pumayag si Rob at Chris na mag-sama sa isang kwarto – Si Madam Chloe. Nasa office kami ni Madam.

    Si Rob ang unang nagsalita, “She hasn’t changed at all.”

    Tumingin lang sya kay Chris at ngumiti. At least mukhang bati na sila. Tapos tumingin sa akin si Rob at pumunta na palapit sa pinto. Nagulat naman ako, “San ka pupunta?”

    Umikot si Rob at tumingin sa amin ni Chris, “Listen, I’m glad you told me about Allie, I sure as hell learned my lesson now. But this doesn’t change anything between us, Marley.”

    Tumayo si Chris, “Will you just sit down for a minute and talk about this.”

    Umiling lang si Rob, “Allie may have drugged or tricked Marley pero she didn’t tell Marley to kiss you. She did that on her own.”

    Napayuko lang ako sa sinabi ni Rob. Ginawa ko nga yun, wala namang pangpalandi ang pinainom sa akin ni Allie.

    Lumapit si Chris kay Rob, “Rob, please just let her explain.”

    Kumapit lang si Rob sa balikat ni Chris, “Man, stop it. You’ve done enough. I know, okay? I know what you did back in high school.”

    Napatingin lang ako sa kanila, nakatingin si Rob kay Chris, “I overheard you and Allie, she chose you. She asked you to go with her and you said she should go with me instead. But I was too much of an idiot and a selfish bastard to let you have her. So I asked to take her to prom kahit na alam kong gusto mo rin sya.”

    Ngumiti lang si Rob, “She probably wound her pretty little lies in your head kaya napapayag ka na samahan sya sa prom kahit na you were trying to be a good friend to me. In the end she was too self-centered to push me away rin so I guess in that aspect we were perfect for each other.”

    Tumingin lang sa akin si Rob, “So let me do you this favor, Chris. For once in your life, think about what you want. Stop being a jackass and talk to her.”

    Bago lumabas ng kwarto si Rob, tumingin sya sa akin at ngumiti. Yung klase ng ngiting nakaka-wasak ng puso.

  6. #56

    Default Re: The Misadventures Of Marley

    Chapter 43: Stuck Between A Rock and A Hard Place

    Papasok na sya ng kotse nya nang humabol ako at hinihingal pa.

    “Wait lang.” Umikot si Rob at tumingin sa akin.

    “Marley, I think you should go back inside. Talk to Chris.”

    Huminga ako ng malalim, “I will. Pero I need to talk to you first.”

    Yumuko lang sya at parang iniiwasan ako ng tingin.

    “I’m sorry.” Lumapit ako sa kanya para tingnan sya sa mga mata habang nagsasalita. Inantay ko syang tumingin sa akin.

    “I’m really sorry, Rob.”

    Tumingin sya sa akin, “You have nothing to apologize for.” Lumapit rin sya sa akin at hinawakan ang mga kamay ko.

    “We made a good couple didn’t we?” Nginitian ako ni Rob.

    Biniro ko na lang si Rob kesa umiyak na naman ako, “Sabi mo hindi naging tayo?” Ngumiti lang rin ako sa kanya, lumaki ang ngiti ni Rob at tumango. Binitawan nya ang mga kamay ko at umatras.

    “I made so many mistakes these past few months, Marley and I honestly wish I could have done things differently. Siguro kung hindi ako naging masyadong selfish at pig-headed tayo pa rin hanggang ngayon.” Tumingin lang sya sa akin at lumingon sa likod ko.

    “But I guess mistakes like those put things in perspective - I’ve once lost my best friend because I thought only about myself kahit na alam kong may masasaktan I pursued what I thought was supposed to be mine. I’m trying to be the better man now, Marley so please don’t make my sacrifice count for nothing.” Tumango lang sya sa likod ko.

    Paglingon ko nandun si Chris sa pinto at pinapanood kami.

    “He’s a good guy. He’ll treat you way better than I ever can.” Binuksan na nya ulit ang kotse nya at parang may invisible thread na hinahatak ako sa direksyon ni Rob at ang isa sa opposite side sa direksyon ni Chris.

    Kailangan kong sabihin to, kahit ngayon lang.

    “Rob!”

    Tumigil ulit sya at lumingon sa akin, “Yes?”

    Huminga ako ng malalim at nag-ipon ng lakas ng loob habang halos tumulo na ang luha kong nakabitin na sa mga mata ko, “Alam mo naman siguro no? Kahit hindi ko sinabi?”

    Ngumiti lang sya, pero malungkot na ngiti, “Yes. I knew. I’m sorry I never said it too.” Tumalikod na sya pero parang nagbago sya ng isip, umikot ulit sya at lumapit sa akin. Akala ko yayapusin nya ako pero tumigil sya sa harapan ko, hinawakan ang mga balikat ko at sinabi ang matagal ko nang alam pero kailangan pa ring marinig.

    “I love you.”

    Hinalikan nya ang noo ko, “Bye Marley.” At tumalikod na sya at umalis habang stuck ako sa pwesto ko at umiiyak. Dahil as much as gusto kong sabihing “I love you too” alam kong magiging unfair ako sa kanya pag ginawa ko.


    Tirik na tirik ang araw pero hindi ko nararamdaman yung sakit sa balat ko dahil hindi pa ako maka-recover sa nangyari sa amin ni Rob. At parang may kutsilyo sa dibdib kong nakapasak, parang pinilipit pa ang kutsilyo at binaon nang malupet nang paglingon ko nasa tabi ko na si Chris at pinapayungan ako… habang iniiyakan ko ang best friend nya.

    What.

    The.

    Hell.



    Inihatid ako ni Chris sa bahay pero hindi kami nag-usap buong byahe, honestly hindi ko alam kung anong sasabihin ko kay Chris. Hindi ko alam kung nasaan na kami at kung paano mag-sisimula ulit.

    Pababa na ako ng kotse nang sinabihan ko si Chris, “Chris…”

    Tumingin sya sa akin, “Don’t. We don’t need to talk now, Lee. Just rest.”

    Tumango lang ako at bumaba ng kotse nya, pumasok sa loob ng bahay at nagmukmok sa kwarto.


    Tingin ko kaya isang linggo na e hindi pa kami nag-uusap ulit ni Chris is dahil ang hirap. Ang hirap maging masaya lalo na pag alam mong may nasasaktang ibang tao. Ang hirap mag-desisyon na unahin mo ang sarili mo kesa sa iba.

    Hindi ko pa tinatawagan si Chris or tinetext manlang. Pag nagkikita kami sa school nginingitian ko lang sya, hindi rin naman sya nag-aattempt na kausapin ako. Pero ang sakit na sa dibdib ha, hating hati ang utak ko at puso ko kung ano bang dapat kong gawin. Everytime na naiisip kong kausapin si Chris at ipaalam sa kanya kung anong nararamdaman ko naaalala ko ang pag-uusap namin ni Rob at nakukunsensya ako, tingin ko pareho lang kami ni Chris – or I’m hoping na pareho pa rin kami. Naiisip ko lang rin na kung ako ba ang lalaki magkakagusto ba ako sa isang babaeng ilang beses ko nang tinutulungan pag broken-hearted sya dahil sa iba?

    Napaka mo, Lelay.

    Sama ng ugali mo.

    Kaya tama lang sigurong parusa sa akin to, ang makita ko sa school si Chris, na nakikita ko sya sa quad na tumatawa kasama ng mga kaibigan nya at tama lang na kumikirot ang puso ko pag nakikita ko syang masaya.

    Bigla akong binatukan ni Nins, “Oh God, get over there and talk to him already!”

    Natauhan naman ako at tumalikod sa direksyon ni Chris, “Wala naman akong sasabihin sa kanya e.”

    Buwisit na buwisit ang mukha ni Kat sa akin, “Anong naitutulong nyang lingering looks nyo? Para kayong tanga.”

    Napalingon lang ako sa likod ko at nagulat nang nakatingin na rin sa akin si Chris, kumaway lang sya at ngumiti. Ngumiti lang rin ako at tumalikod, pagharap ko sa mga kaibigan ko parang gusto na nila akong paabangan sa labas ng school at gripuhan.

    - - - Updated - - -

    Chapter 44: All Is Fair

    Naka-survive pa rin ako one day at a time, nagkikita kami paminsan minsan nila Nins at Kat sa quad – kagaya ngayon, pero mas madalas mag-isa lang ako which works for me, nakaka-focus ako sa studies ko at sa trabaho. Unti unti na ring nagno-normalize ang utak ko – kung ‘normal’ nga ang tamang word para itawag sa akin. Minsan na lang ako mag-space out, madalas ko pa rin nakikita si Chris sa school at si Rob naman mukhang okay na sya, hindi na nya ako iniiwasan e.

    Kahit na nakaka-survive ako sa araw araw hindi ko pa rin mapigilan na mamiss si Chris at pag name-miss ko naman si Chris hindi ko mapigilang hindi ma-guilty na hindi si Rob ang nami-miss ko. Bakit ba ang gulo gulo ko? Tama na nga yan Lelay. Mag-aral ka na lang.

    Yumuko na lang ako ulet at pilit na iniintindi ang Political Science text book ko, ang gulo sa paligid. May School Fair kasi for the whole week, si Kat tumutulong sa booth ni Tito Ben nya at si Nins naman nakatambay kasama ko sa quad.

    “I can’t believe you’re trying to study now, ang dami pa nating booth na hindi nabibisita.” Nagpapaypay si Nins habang tumitingin tingin sa paligid, at bilang School Fair naka-civilian kami. Si Nins naka-knee length shirt dress na may vertical stripes na blue and white. Naka wedge heels sya at may aviator shades. Ako naman naka-jeans, sneakers at maluwag na Che Guevarra na shirt – kay Kuya Zep hiniram ko pero itinali ko ang gilid kaya parang cropped shirt sya. Tinupi ko rin ang sleeves, mejo acceptable pero syempre mukha akong alalay ni Nins.


    Umiling lang ako at natatawa kay Nins kasi init na init pero hindi sya makareklamo kasi minsan lang kami magkita, nakita kong may dumi sa sapatos ko na mukhang 5th hand na (hindi lang 2nd hand ha) tinanggal ko ang dahon dahon na dumikit sa sapatos ko nang biglang may bakal na tumama sa braso ko.

    Nabigla ako at napalingon sa lalaking umupo sa harap ko, “Hi!” yun lang ang sabi nya. Paglingon ko sa kamay ko nakita ko ang posas. Oo, posas.

    Ni-lock na ni Mystery guy ang posas sa braso ko, nakita nya siguro ang “if looks could kill” na facial expression ko kaya napaatras sya pero hindi nya binitiwan ang posas na nakakabit na sa braso nya.

    “Ano to???!!” Nakatingin pa rin ako sa bwisit na lalaki sa harap ko.

    Umatras ng onti si gago at parang natakot na, “Sorry. I’m just following the rules!”

    “Rules?! Rules nino? At kelan pa naging okay na mang-posas ng ibang tao ha? Pulis ka ba?” Mejo tumataas na ang boses ko kaya hinawakan ako sa likod ni Nins.

    “Relax Marley, it’s just the Jail Booth. Nahuli ka nila so you need to go with them to be “jailed” for a few minutes.” Ay pucha talaga, sino naman nagpauso nito?
    Asar pa rin ako nang tinitigan ko ang lalaki, “Tanggalin mo yan.”

    Walang halong pagbibiro ang mukha ko pero hindi pa rin tinanggal ni gago ang posas ko, tumingin lang sya sa amin ni Nins na parang nanghihingi ng tulong sa kaibigan ko.

    “Alisin. Mo.” Hindi ko tinanggal ang titig ko sa bwisit na lalaking yun.

    “I’d listen to her if I were you.” Para akong binuhusan ng malamig na tubig nang narinig ko ang boses nya sa likod ko.

    Tumingin ang gago kay Chris, na sa tingin ko e nakatayo sa likuran ko ngayon, ayoko pang lumingon at hindi ako prepared na makita sya or makausap.

    “But I need to take her, just following orders, man.” Tumingin ulit ako sa gagong nasa harap ko, pero bago pa ako makapagsalita umikot si Chris at tumabi kay gago. In-offer ni Chris ang kamay nya sa lalaki, “then I’ll take her.”

    Para akong naging maamong tupa nang kunin ni Chris ang posas sa braso nung lalaki at nilagay nya sa braso nya, naglalakad na kami papuntang “jail” at para akong kinukuryente everytime na nagbabangga ang mga kamay namin.

    Nanahimik na lang ako at sumama kay Chris nung kunin nya ang posas dun sa lalaking parang ayaw pa rin ako pakawalan, pero sabi ni Chris better ngayon kasi dalawa ang nahuli nya instead of just one. Si Nins naman hindi maitago ang kilig nang ligpitin nya ang gamit ko at sinabihan akong aantayin nya na lang ako sa booth nila Kat.

    Hindi pa rin kami nag-uusap ni Chris, kahit na nang makarating kami sa “jail” na isang booth lang na may parang rehas sa harap. Napaka-creative ng nakaisip ng booth na ito.
    Nabasa ko sa labas ang presyo para makalabas, “One hundred pesos??? One hundred pesos para makalabas dito e wala naman akong kasalanan?!” Napalingon sa akin ang mga tao sa booth, at pagsswertehin ka nga naman walang tao sa jail kundi sa amin ni Chris.

    Alam ba ng mga tao dito kung gaano kahirap kumita ng pera? Papagastusin ako para lang makalabas dito?

    “Excuse me!” Tinawag ko ang ‘warden’ namin, at tatawa tawa syang humarap sa akin, “Anong kasalanan ko? Bakit ako nilagay dito? At hello, hindi ako magbabayad ng one hundred pesos no!”

    Ngumiti lang sya at tinuktok ang ‘rehas’ namin ng hawak nyang ‘batuta’, “Then you have to serve your time. 15 minutes.” Sabay alis.

    “Hoy! Bumalik ka rito!” Nakakapit ako sa rehas na parang tunay na preso.

    “He’s gone.” Napalingon ako sa likod ko kay Chris, nakatingin sya sa labas at parang umiiwas ng tingin sa akin.

    “If you really don’t want to talk to me that much, then just sit down.” Nun ko lang napansin ang galit sa mga mata ni Chris. Umupo ako sa upuan sa pinakadulo ng booth, sa pinakamalayong part.

    Hindi rin ako makatingin kay Chris. Alam ko naman na hindi maganda ang huli naming pag-uusap, pero pag nakikita ko naman sya sa school parang okay naman kami. Parang hindi naman sya galit pero ngayon parang natatakot akong lumapit sa kanya. Ngayon ko lang sya nakitang ganito ka-galit, I mean sa ibang tao oo nakita ko na sya magalit pero hindi sa akin, hindi ko tuloy alam gagawin ko.

    Ilang minutes pa, hindi pa rin kami nag-iimikan ni Chris. Nagbuntong hininga sya at nang dumating ang warden tumayo si Chris at kinausap sya. Bumunot ng pera si Chris at inabot sa warden.

    Binuksan ni warden ang pinto at lumabas si Chris nang hindi lumilingon sa akin.

  7. #57

    Default Re: The Misadventures Of Marley

    Chapter 45: This is it Pansit!

    “Oh, where is he?” Lumilingon lingon sa likod ko si Nins hinahanap si Chris.

    Napalingon lang rin ako sa likod ko, “Umalis na.” hinatak ako ni Nins paupo sa loob ng booth nila Kat.

    “What happened? Did you talk to him?” Nakatingin sa akin at excited na excited ang dalawa kong kaibigan, umiling lang ako at napapikit si Kat, hinihilot hilot naman ni Nins ang noo nya.

    Nagulat ako nang biglang tinulak ni Nins ng daliri nya ang noo ko, mejo malakas at mejo masakit, in fairness.

    “Ang tanga tanga mo. Pagkakataon mo na e hindi mo pa kinausap!”

    Mali ba talaga ako sa hindi pagkausap sa kanya? Kaya ba sya parang nagalit sa akin? Kala ko okay na kami, move on move on ganun.

    “E hindi nga pwede diba? Hindi ako pwedeng maging selfish. Kaibigan nya si Rob at mas importante yun.” Ang sakit sa dibdib pero totoo, hindi pwedeng isipin ang sarili ko, masyado na akong naging makasarili these past months kaya nakasakit ako ng iba.

    “Leche!” Napalingon kami pareho ni Kat kay Nins.

    “Alam mo, hindi ka pinakawalan ni Rob para magmukmok jan! Tsaka hello?! Hindi lang ikaw ang nahihirapan no! Paano naman si Chris? Naisip mo ba yun ha??! Naisip mo ba sya kung anong feelings nya?” Galit nag alit sa akin si Nins.

    Nakatingin lang ako kay Nins at hindi nakaimik, may point sya ha. Napatingin sya sa likod ko at biglang tumayo, “Tara, let’s end this now.” Hinatak ako ni Nins patayo at hindi ako binitiwan hanggang makarating kami sa juice stand sa kabilang side ng quad.

    Kinalabit nya ang lalaking nakatalikod at bumibili ng juice, “Hey!” Napalingon bigla ang lalaki at nanlaki ang mga mata ko.

    Nagulat si Rob at napa-“Hi?” sa amin.

    “How are you, Rob? You okay?” Tinanong ni Nins si Rob pero hindi pa rin nya ako binibitawan.

    “I’m okay. Why? What’s up?” Derecho lang sa pag-inom ng juice si Rob habang tumitingin sa aming dalawa ni Nins na may parang “WTF” look sa face nya.

    “Just answer me one question and we’ll be out of here.” OMG ano na naman kaya ang itatanong ni Nins kay Rob? Hinatak ko ang kamay ni Nins pero tiningnan nya lang ako na parang ‘subukan mo ako pigilang gaga ka!’.

    Tumingin lang sa akin si Rob at napangiti, tumingin ulet sya kay Nins, “Fine. Shoot.”

    “Would you be okay if Marley goes out with Chris?” Holy crap.

    Tumingin lang sa akin si Rob, at nanlaki ang mata, “I actually thought you guys are already going out.”

    Toingks!

    Tumabi si Nins at hinayaan akong makaharap si Rob. Nakatingin lang si Rob sa akin at hinawakan ang balikat ko, “Hey, if I’m the one you’re worried about, I’m telling you now that you don’t need to. Just do what makes you happy Marley. You deserve it.” Sabay ngiti sa akin.

    “Hey guys, I gotta go okay?” Sabay kuha ni Rob sa isa pang juice galing dun sa nagtitinda, iniinom na nya ang juice nya pero kumuha pa ng isa? Uhaw much?

    Nilingon namin si Rob at nakitang may girl na nag-aantay sa kanya sa ilalim ng puno sa bandang gitna ng quad. Nakangiti si girl habang inaabot ni Rob ang juice sa kanya at umalis na silang dalawa habang nag-uusap. Huh.

    Pareho kaming nakatunganga ni Nins kay Rob at sa mystery girl.

    Lumapit sa akin si Nins, “So… kamusta puso mo? Kumikirot ba?”

    Honestly, wala. I feel… light. I feel… free.

    Tumingin lang ako kay Nins at ngumiti.

    Ngumiti rin sya, “Then let’s go get your boy.”



    CHRIS

    I can’t wait to get out of here.

    I thought I was doing okay. It’s a struggle every day to pull myself away from her pag nakikita ko sya.

    I miss her.

    So bad.

    I knew she needed time and I promised myself I’d do it, I’ll be whatever she needs me to be even if it means na hanggang ngiti at kaway na lang kami. I thought we had a chance; that I meant something to her and she must have known na sya lang ang iniintay ko.

    She had murder written all over her face today and I couldn’t help but butt in, kawawa naman yung guy na napili pa syang biktimahin for the Jail Booth. I had to interfere bago pa nya sapakin yung guy. And I wasn’t a big fan of the guy being THAT close to her.

    I thought she’d talk to me or at the very least give me one of her dazzling smiles, but fuck me! She treated me like I had the fucking plague and me being that close to her actually made her flinch.

    It hurt.

    That’s why I’m leaving and I will actually try to move on this time. I can’t keep doing this to myself anymore.

    I’m about to open my car door when a cold, metal ring appeared on my arm with a click.

    And then I was looking into Marley’s eyes.



    MARLEY

    Ilang beses ko nang tinititigan ang mga mata ni Chris. Nakita ko na syang malungkot, nakitang nagpapa-cute, nakitang masaya, pero never ko pa syang nakitang galit and ang galit nya ngayon is solely directed at me. Hindi ko naman sya masisisi. Kaya heto ako pakapalan na ng mukha Lelay.

    Dumerecho ng tayo si Chris bigla at nahatak ako palapit sa kanya.

    Sumulpot sa likod ko si Nins, “Uy! You guys know where you’re going right? Tara na sa booth!”

    Hinatak ni Nins ang kamay kong walang posas pero hindi gumalaw si Chris sa kabilang side.

    “I know what you’re doing. Stop helping her.” Nakatingin si Chris kay Nins.

    Napaatras naman si Nins, “Uhm…”

    Tumingin ako kay Nins, “Nins thanks pero tama sya.” Inabot ko ang kamay ko at inabang para ibigay nya sa akin ang susi ng posas. Nilagay ni Nins ang susi sa kamay ko at umalis.

    Humarap ako kay Chris at nakatingin pa rin sya sa akin, “Give me the keys.”

    “Wait lang. Kausapin mo muna ako.” Inilagay ko ang susi sa likuran ko.

    Biglang kumilos si Chris at pilit na kinukuha ang susi sa likod ko, “I said give it!”

    “Teka lang! Aray!” Nag-OOA lang ako pero hindi naman talaga masakit, para lang tumigil na sya.

    “Akin na!” Ang haba ng arms ni Chris at pumupulupot na sa akin ang mga braso nya, ambango talaga nito.

    Gaga! Focus Marley! Hindi nya dapat makuha ang susi!

    Atras na ako ng atras sa parking lot hanggang sa makarating kami sa bandang dulo na tabi na ng creek at ginawa ko ang bagay na kala ko good idea at the moment pero super katangahan pala. Hinagis ko ang susi sa creek.



    CHRIS

    She threw the fucking keys.

    In the creek.

    Such a ‘Marley’ thing to do.

    Her face though, she must have realized we’re going to be stuck for a while. Sobrang nakakatawa ang mukha ni Lee ngayon pero I have to make her pay for earlier – I still haven’t forgiven her for that.

    “Great job, genius.” Nakatayo lang ako sa likod nya habang nililingon lingon nya ang susi na nawala na sa ilalim ng tubig. Crazy girl.

    “Hala! Hala! Naku pano to?!”

    Umikot ako sa harap nya so she can look at me.

    I hate to admit it, but I just want her to talk to me.

    Take me out of my misery and just let me know how she feels.

    She’s got the usual crazy but adorable look in her eyes. I have to stand firm. She needs to tell me what she wants.

    I can’t always help her.

    She needs to do this on her own.

    She needs to tell me now or else I’m gone.



    MARLEY

    Gaga ka talaga.

    I mean, kung pati ang sub-concious mo ‘gaga’ na ang tawag sayo there must be something wrong with you. And I can’t say na hindi ako nag-aagree. Sino ba namang tanga ang maghahagis ng susi sa creek.

    I panicked. Yun lang yun.

    Humarap ako kay Chris at huminga ng malalim.

    Kaya mo to Lelay.

    “Bakit mo kasi inagaw yung susi e. Gusto lang naman kita makausap!”

    Ayan, jan ka magaling. Sya pa ang sisihin mo.



    Wala syang balak talagang tulungan ako ngayon. Wala kang lusot Lelay, magsalita ka na. This may be your last chance.

    Deep breaths.

    “I’m sorry.”

    Lumunok ako at tumingin sa sahig, hindi ko kayang makita yung galit sa mga mata nya.

    “I’m so sorry sa mga ginawa ko.”

    Pumikit ako at nagpigil ng luha.

    “I’m sorry for taking you for granted, I’m sorry dahil hindi ko inisip ang feelings mo, na hindi lang ako ang nasasaktan, na hindi lang ako ang nahihirapan. Hindi ko maisip kung tama ba to or nag-aassume lang ako. Pero gusto ko lang malaman mo, kahit na once lang…”

    Tumingin ako sa mga mata nya.

    “Na importante ka sakin.”

    Hindi na nagpapigil ang tear ducts ko at nagkaroon na ng sariling buhay.

    “Na miss na miss na kita.”

    Wala na akong masyadong makita kaya kinusot ko ang mga mata ko.

    “and that…”

    “I love you”

    Huminga ako ng malalim at nilakasan pa.

    “I love you! I love you! I love you!”

    “Wala na akong ibang masabi kundi yan kasi totoo naman.”

    Yumuko lang ako ulet nang hindi sya nagsalita.

    “Nanghihina na ang tuhod ko.”

    Umupo na ako sa sahig pero nakaangat pa rin ang kanang kamay ko kasi nakaposas pa rin ako sa braso ni Chris.

    After what felt like forever umupo na rin sa harap ko si Chris. Hindi pa rin ako makatingin sa kanya so yumuko lang ako nakatakip ang braso ko sa mukha ko, e pano kung sabihin nya wala syang pake kahit na sinabi kong mahal ko sya? E pano kung nagbago na isip nya? Pano kung never naman nya talaga akong nagustuhan? Friends lang talaga kami sa tingin nya? Pano kung di nya ako mapatawad? Paano na…

    “Knock. Knock.” Tinuktok ng darili ni Chris ang noo kong exposed. Napatingin ako sa kanya.

    “You’re crazy, you know that?”

    Hindi ko alam kung compliment yun or ano so hindi ako sumagot, pinunasan ko lang ng mga kamay ko ang luha ko.

    Napatingin sya sa taas, “and I must be losing my mind...”

    Tumingin ulit sya sa akin at biglang hinawakan ang magkabila kong pisngi. Mejo nahatak ang braso ko pero ayos lang.

    Hinatak nya ako palapit sa mukha nya and just when I thought bibiglain nya rin ang paghalik sa akin, tumigil sya sobrang lapit sa lips ko at dahan dahang ngumiti, and then it happened.

    Slow.

    Sweet.

    And my heart is full.

    He pulled back at tinitigan nya ako, “What are you thinking about?”

    Ngumiti ako sa kanya.

    “Absoutely nothing.”

    At hinatak ko ulit sya palapit sa akin.


    - FIN -

Page 6 of 6 FirstFirst ... 456

Similar Threads

  1. The Misadventures of Boy Ngo-Ngo
    By qtmeztiza in forum Gags and Jokes
    Replies: 2
    Last Post: 16th Mar 2008, 18:25
  2. The Misadventures of Boy Ngo Ngo
    By ludwig14 in forum Gags and Jokes
    Replies: 19
    Last Post: 11th Nov 2007, 18:26

Posting Permissions

  • You may not post new threads
  • You may not post replies
  • You may not post attachments
  • You may not edit your posts
  •