[heartless28]

Originally Posted by conever07

going 24 na po ako,pero bat ganon sobra feel ko padin la direction life ko.! then lage ako nakikita ng mga parents ko.pinaparamdam nila skin wala ako kwenta anak.now lang naman ako wla work,nagaaplay uli.nabigo kc yung going abrod ko. mas masakit pa yon ate ko nakakaangat samin grabe magsalita,sinusumbat niya tinulong niya samin magkakapatid like sa pag-aaral.totoo naman sinoportahan niya talaga kmi.but kailangan ba isumbat yon at ipamuka pa samin? then sinasabi ng ate ko bawal daw ako magasawa pa hanggat di niya sinasbi na pwde nako magasawa,gusto niya ko pakasal sa hapon para makapunta japan.yon gusto nila gawin maging practical sa buhay ko.pero hindi yon gusto ko gawin.kaya lang alam ko isusumbat nila skin yon. nu dapat ko gawin?hayyy..hirap ng life.

prove them wrong... 24 years old, bata pa ka pa din, marami pang Opportunity na dadatin sayo...

Basta mag sipag ka lang....

[koozan]

dude 24 is a young age... ako nga eh 22 na and about to change course ..
wala akong napala sa 5 years kong stay sacollege den shift to another..
gragraduate me cugro mga 24 din... wag mu pakingan ung ate mu..
i dont think she mean it that way.. baka bad sister effect lang un para maging maaus ka...
tinutulungan ka parin nya ... be thankful despite na ganun nga xa...
just dont loose hope... pray to him (hahahah i never thought i'd say that)
about sa work... kung gusto mo pumasok ka muna sa mga food chain .. crew.. para may pera ka muna pang hanap ng trabaho... mas madali kasi makapasok sa ganyan eh..
ipon muna ng onti .., kasi magaaply ka sa fail. hingi nanaman kay ate? di ba? i

[Manuelberja]

hindi ko sinasabing ganito din ang gawin mo, pero pwedeng makatulong sayo kung pano ako nag-drive ng life ko. sundin mo kung ano talaga ung gusto mong gawin(pero ndi ung pag rerebelde). Pride ba? ndi ntin yan kelangan eh.
madali lang magsalita eh so i don't expect this to be helpful.
1. Set your goals
2. Hard work
3. moving forward and looking back.


Alam mo, hindi madali yang pinagdadaan mo, ate. kasi ganyan din ako dati eh. 16 years old ako nun. halos ganyan din ang pinagdadaan ko, masungit na mama at papa, unfair na kapatid except dun sa ate ko pero umalis na sya. so totally alone ako. sumasagi sa isip ko mag suicide, pero buti nlang kaibigan ko ang lapis at papel, nag do-drawing ako ng character na full of hatred. at sa paraan na un medyo lumuluwag ang pakiramdam ko. pero dumating ung time na gusto nilang itigil ko ang pag drawing ko kasi wala daw patutunguhan un. mahina daw ako, walang kwenta. eh ung kaibigan kong lapis at papel,ihihiwalay pa sakn? pero gusto ko talaga ang pag drawing eh. nilulun ko ang pride ko at nakiusap ako sa mother ko na pag-aralin ako at 2d animation ang ite-take ko. hindi ganun kadali makuha un eh. so inulit ko xa ipilit sa mother ko pero wala padin. hindi ako tumigil until pumayag xa pero may condition. pag ka graduate ko ng animation course, dapat daw automatic may trabaho agad ako.(mas mahirap maghanap ng trabaho pag artist) so wala ako choice eh kc gusto ko ang art. 2 years lang ang course ko so mahirap tlaga.
then sinunod ko ung gusto ko at nilabanan ko ung pambihirang sakit ntin na "katamaran" at nagsacrifice ako. advance study, practice, overtime, overnight, pagpupuyat. then nung finals hindi ako natutulog within 4 days pinakamatagal para lang matapos ung project(palagi ko padin tong gnagawa khit ngaun). sa ojt, hardwork, overtime, performance. nung graduation, best animator of the year(nung recognition, wala ako abay sa in totally walang kasama T_T)(nung graduation, wala padin ang mama ko para skin, ung girlfriend lang ng kuya ko) and maogmang cartoons studio hired me after the graduation day. T_T ngayon, okay na lagay ko, plastic n ang mama ko sakn, kunyari love na love nya ako. nadidinig ko na ung word na "i love you" gling sakanya. mas masakit eh. naalala ko tuloy, ang likot ko nun, talon ako ng talon,(for some reason, masaya ako) sabi ng mama ko: "tumigil ka Awel, baka mabagog ang ulo mo"(nice, she cares) pero may kasunod pa,"buti kung matuluyan ka, eh kung ma-COMA ka" O_o

Okay lang ako sa ngayon, ndi na ako pabigat masyado, ako na ang nagpapalamon sa sarili ko, pero nkikitira padin ako sa mama ko. umaabante ako ngaun pero ndi ko kinakalimutan ang mama ko khit gnun xa. ndi tayo mabubuhay mag-isa, kelangan din ntin ng tulong gling sa iba.

ngaun, ibang case nman tong sayo eh, pero pwde ka mag trabaho, magsimula sa maliit muna. as long as na sayo ang Goals mo sa buhay. ano ba pangarap mo? Un ang goals mo. take ntin ung First stepping stone. then pataas.

[rhyme_0830]

ate, alam mo magpursige ka sa paghahanap ng work para mapatunayan mo sa kanila na kaya mong maging successful... Tsaka wag mo hahayaang kontrolin ng ate mo yung buhay mo, kasi hindi porket pinag-aral ka niya e may karapatan na siya kontrolin buhay mo. Basta kung ako sayo sundin mo kung ano sa palagay mo ang mas makakabuti sayo at mas magiging masaya ka kasi nasa tamang edad ka naman na...

[shakurt]

baka naman there is a reason why ur parents hates u .. try to confront them and kindly ask what the problem is" .. then for sure they'll reply once u asked right ? and after that try to solve the issue .. alam mo naman siguro kung bakit sila nagagalit sau diba ? and regarding naman kay ate mo , intindi nalang TS kasi malay mo naman pagod na ang ate mo sa work tapos malay mo naman nagpapasaway ka , how would u feel if u were at ur sister position ? stress diba... oo nga siguro nga gusto lang nila mapaayos and buhay mo well obviously ok naman un ? ano gusto mo mapariwara ka ...? U FELT EMPTY ND NO DIRECTION IN LIFE..? natatawa ako sayo , try to think positively TS hindi lang ikaw ang may problema sa mundo.. so if i were you , try to be nice to them at sia nga pala hanap ka na din ng work para lang masabi family mo sayo

[manuelcarba]

Originally Posted by totoysayote

ETO ANG SAGOT SISTER ===>

HIT THANKS PAG NAKA TULONG

do you think nakakatulong to? di magandang ihimplo dapat sayo....

[Huntress Krystle]

Ah. A case of an unsupportive family na mayroong favoritism at mataas na expectations. I definitely can relate. And I know kung gano kahirap yan. Kahit gasgas na tong payo na to, eto pa rin ang sasabihin ko, because I believe it's the best way - do your best to ignore their hurtful words kahit mahirap. Kapag matanda na kasi usually ang isang tao, mahirap na baguhin yung way of thinking at ugali nya. Magtiis ka lang at wag susuko sa paghanap ng trabaho. Guess what, you still have a long way to go. Bata ka pa. Marami pang opportunities for you. Tignan mo, kapag nagka work ka na at nagawa mo nang bumukod, makakahinga ka na ng maluwang. Ipagpasa-Diyos mo na lang yung family mo and concentrate on yourself and on how you can achieve your goals.

Good luck! Di ka nag-iisa sa ganyang sitwasyon. And may God provide you with more strength and patience. ^_^

[rodelons]

Totoysayote-Sir mauna kana-saka nanamin ilalagay ulo namin jan pag 1million years na..hehe..
TS-advice ko pumunta ka sa isang lugar na mag isa,yung makakapag isip ka ng mabuti at makapagrelax..pampawala ng stress..

[simplycrazy]

Originally Posted by conever07

going 24 na po ako,pero bat ganon sobra feel ko padin la direction life ko.! then lage ako nakikita ng mga parents ko.pinaparamdam nila skin wala ako kwenta anak.now lang naman ako wla work,nagaaplay uli.nabigo kc yung going abrod ko. mas masakit pa yon ate ko nakakaangat samin grabe magsalita,sinusumbat niya tinulong niya samin magkakapatid like sa pag-aaral.totoo naman sinoportahan niya talaga kmi.but kailangan ba isumbat yon at ipamuka pa samin? then sinasabi ng ate ko bawal daw ako magasawa pa hanggat di niya sinasbi na pwde nako magasawa,gusto niya ko pakasal sa hapon para makapunta japan.yon gusto nila gawin maging practical sa buhay ko.pero hindi yon gusto ko gawin.kaya lang alam ko isusumbat nila skin yon. nu dapat ko gawin?hayyy..hirap ng life.

Read the bible. Ever questions and doubts will be answered. Take time to meditate. Have focus TS... God Bless...

[cuteButterfly]

Sa isang banda.. nakakarelate ako.. pero hindi namn totally.. kase ang family ko supportive sakin although wala pa rin me work sa ngayon... (hirap din kase pag Nurse ka nga tapos wala pang backer RN na yun ha..) problema ko din yan sa ngayon... nag volunteer nmn ako ng higit sa isang taon pero hindi ako na casual or naging staff (kase backer issues) ayun nagsawa nadin ako sa kaka- volunteer....

sa ngayon nghhnp n tlga ako ng work , yung alam ko may bunga ng paghihirap ko (may pera) kahit para man lang sa sarili kong allowance..para hindi ka na asa pa sa magulang (nakakhiya na din minsn s knila) ultimo candy sa kanila pa ako hihingi ng pera pambili..

pero hindi namn ako sumusuko sa paghhnp ng work... actually plan ko n mag abroad... apply ng apply lng ..alam kong makaktapat din ako ng para sa akin...

minsan tlga dumadating sa point na,, pag nagiisa ka... naiinip... ganyan ang mrrmdmn mo..

We have our freewill tama ang ating mga kasymb..

Kaya Ts.. wag mo isipin na wala kang direksyon sa buhay...

isipin mo pag gumigising ka sa umaga... bakit ka pa nagising? bakit ka pa ginising ni Lord, dahil para salubungin ang bagong araw,, salubungin ang umaga...

and say.."What a wonderful world"


we are only humans itself... we can feel positive and negative ...

But don't let the negative surrounds the positive..

Think positive always, whatever it takes... wherever u are...

God bless you!