[sam_wel]

hahaha.. ang galing ng kwento mo tol. D

nakkatuwa

[bumbuyongxp]

Originally Posted by komwari

Iquote mo tong post ko pagpraktisan haha. Galing ng humor mo paps. Sino yung sir komwari, yun ba me ari ng mall.

may mall ka pala di ko alam

Originally Posted by gerrycho

naiimagine ko setting ng "My Fake American Accent"
wala lang keep on writing TS

salamat po, will do

Originally Posted by sam_wel

hahaha.. ang galing ng kwento mo tol. D

nakkatuwa

hehe yung iba naiinis na nga eh ang harot ko daw

[bumbuyongxp]

Chapter 6 - "init sa magdamag"

di ako dumaan sa usual schooling process. derecho sa grade 1, pero gayunpaman natapos ako with honors.. silver medalist ako nuon (2nd honor). at tanda ko pa name ng unang guro ko, siya si mrs ravana. memorable talaga ang first times. duon ko nakilala si jane. ganda kasi ng ngiti niya at ang nag iisang biloy niya sa kanang pisngi. mula nuon lagi ko na syang sinusulyapan ng pasekreto. ang aga ko naman nagbinata!

nuong grade 2 ako mayroon akong kakalaseng dumedede pa. ang laman ng lunchbox niya ay feeding bottle na bear brand timpladong gatas. tinatawag siyang bonjing nuon dahil unusual ang tingin ng iba sa trip niya, pero kahit ganon di sya apektado at natapos ang school year na ganun parin ang baon niya. well we live in a free country wala naman sigurong masama duon eh.. ako nga dumedede parin up to now.. ahahaha.

ang unang aksidenteng naranasan ko ay nuong grade 3 ako. sa larong unahang humawak sa kung anong bagay. nakipag unahan ako sa pag agaw ng bato na siyang naging dahilan ng pagpalo nito sa ulo ko. naligo ako sa sariling dugo, pulang pula ang elementary uniform ko dahil sa umaagos na dugo. ngunit pinanganak akong may prinsipyo at WILL ni adan. ugali ko na talagang magpa impress sa mga chikas, kaya kahit gusto ko nang magcollapse sa dami ng dugong nawawala sakin mas pinili kong maglakad pauwi ng bahay. ewan ko ba kung bakit may clinic sa school pero wala namang nurse at doctor. ang sagot sa problema nilagyan ng coffee powder ang sugat sa ulo na may 1 inch ang sukat. gustong patahi ni nanay pero takot ako sa injection kaya nagwala ako ng bonggang bongga!

may kaklase akong ang pangalan ay louie nuong grade 4 , sya yung lampayatot type na laging buntunan ng mga bully sa eskwela.. aaminin kong naging miyembro din ako ng bully club pero di ako yung tipong nananakit ng kung sino. isa akong mabait na bully (meron ba nun?) basta walang pisikalan sakin. hilig ni louie ang maglambitin sa flagpole tuwing recess, ewan ko kung bakit at kung anung ligaya ang dulot nito sa kanya. sadyang may mga taong pinanganak na may weird stuff na gustong gawin. sa usapang sexual ito yung tinatawag na "fetish" na sa pagpapatuloy ng kwento ay malalaman niyo kung ano yung akin. napagkatuwaan siyang takidin ng isa sa mga kaklase ko habang papalapit sya sa kanyang munting paraiso. ang bunga ng paghampas ng kilikili niya sa flagpole ay isang malaking bukol na naging "headlines" at "hit" na joke para sa buong school year. totoo ngang hindi lang sa tinapay nabubuhay ang tao, pati sa tawa. gamot sa bukol meron ka? <lmao>

Autograph: nauso ito nuong grade 5 ako. isang maliit na notebook na kadalasang dala ng mga babaeng kaklase namin . ang laman sa loob ay parang bio data na tatanungin ka ng napakaraming bagay kabilang na ang kung anong huling kinain ng kumakalam mong sikmura. di na mabilang kung ilang notebook na ang sinulatan ko. sabi nila womanizer daw ako nung elementary. at aaminin kong minsan ay kaetchusan lang ang sinusulat ko duon, totoo ngang ang kasupladuhan ay isang talentong inborn at natural lang minsan. nakakabobo minsan ang tanong na what is love? di pa kasi uso ang computer or internet nuon para tanungin si manong google. kaya ang last resort ay gamitin ang walang kamatayang "love is blind" hehehe.

grade six ako nang unang maging berde ang kulay ng mundo. isa sa mga kaklase ko ang may pagka silahis (pero di siya bading for sure) katabi ko sa sitting arrangement na imbento ni madam murlock (di po yung imbang hero sa dota) dahil parehong "N" ang aming last name. madalas ko siyang kakwentuhan pag break time dahil ugali ko nang tumanga nalang sa upuan kaysa magmeryenda sa labas at makahuli ng salmonela. well if i may say, ang closeness namin ay hindi sa mag jowa! di po ako napatol ng espadahan hehehe. madalas syang simpleng nanghihipo sa maliit at uncircumcised pototoy ko noon. at dahil nainis ako nung minsan pumayag akong hawakan na nya.. sarap ko pala mainis o sadyang mapagbigay lang talaga ako. pasensya na kung na open ko pa. at uulitin ko di ko na masyadong idedetalye kasi mahal ko ang symbianize at takot ako sa infra mga sir <weep>

balik kwento tayo mga tsong at tsang =)

"Init sa magdamag" pelikula ni Ms. Lorna Tolentino nuong 1983 (di pa ako pinapanganak nuon. 1986 po ako) ang kwento ay patungkol sa kung paano tatakbuhan ang problemang hindi mo malutas. ang problema ay parang hero sa dota na naka gem of truesight, you can run but you cant hide!

siniguro ko munang naka super unli ako bago ko siya tinawagan. usong uso pa naman ang kainan ng load lately. pero this time around ibang kainan ang usapan. (ang susunod na programa ay R18 - mga bata tulog na -_-)

"hello? iba rin trip mo noh?" si jane pagsagot niya ng phone na pabulong.
"ayaw mo ba? minsan lang naman eh. wag kana maarte heheh" sagot ko
"adik ka! ilang kanto lang pagitan natin bakit di pa totohanin" bulong niya
"gabi na, ikaw ang adik eh.. walang basagan ng trip" naiinis kong sagot
"katabi ko kasi ate ko sa pagtulog eh, alam mo naman yun diba?" pabulong niyang sabi
"ay! oo nga pala noh. pano ba yan? baka pwede ka sa banyo?" pangungulit ko
"abdul! di ako pwede magbabad sa banyo ng ganitong oras, masyado kang obvious! malibog" galit niyang sabi
"hehe di nako pwede lumabas pag umuwi na ako, saka panu tayo maglalampungan diyan katabi mo nga ate mo! punta ka nalang dito ok lang?" sagot ko. sayang ang unli call kung pupunta sya sa bahay, ok lang naman sa amin kung may bisita man ako ng ganitong oras. ganito sa bahay namin, walang basagan ng trip and very liberated ang setup.
"paglalakarin moko mag isa gabi na kaya?" bulong parin niya.
"sino nagsabi mag isa ka, siyempre susunduin kita" natatawa kong sagot.
"thank you, sige palit lang ako ng damit" sabi nya.

**you can hear a smile on the other line, yan ang madalas sabihin ng trainer namin sa english 101. ngayon ko lang napatunayan na totoo pala ito.

"take your time, punta nako diyan." sagot ko and obviously im smiling aswell.
nagkita kami sa harap ng gate nila, ngitian lang sa una then hinawakan ko kamay niya saka kami dumaan sa 7/11 para bumili ng makakain (snacks) hawak kamay kami hanggang sa bahay. taliwas sa iniisip ng marami ngayon wala pong nangyari sa amin that night hehehe uulitin ko WALANG NANGYARI SA AMIN THAT NIGHT, the morning after that night meron hahahah!

pumasok kami sa kwarto ko at nilock ang pinto. agad ko siyang hinawakan sa bewang at
naghallikan kami. marahas, madiin para siyang nauubusan. nagtagal ito ng halos limang minuto bago siya bumitaw para kumuha ng hangin. hindi sa pagmamayabang pero i have always believed in me pagdating sa pakikipaghalikan. lahat sila sinasabing im a good kisser at may pagalaw galaw pa ng dila. isa itong talento at inborn na ito sa akin. inalis niya shirt ko at ganun din ang ginawa ko sa kanya. nagmamadali siya at halatang nasasabik na sa susunod na mangyayare. pero pagkahubad ng shirt niya binulungan ko siya na "sino manyakis ngayon?" sabay tawa. pinatay ko ang ilaw at inaya siyang umupo sa kama. hinalikan ko siya ulit at dinilaan ko pa likod ng tenga niya. humiga kami na taliwas sa direction ng kama kaya nakababa paa namin sa floor. sabi ko magkwentuhan na muna dahil gusto ko sya makilala ng husto. kinurot niya ko sa pisngi at saka bumuntong hininga.

umpisa ng interogasyon. tinanong ko siya tungkol sa nakaraan. bagay na parang bukas na aklat niyang diniscuss sa akin. nagsimula ang kwento niya sa highschool life, sa una niyang boyfriend. maganda si jane, simpleng ganda na nakahuhumaling di nga lang pang rampa. dahil dito lapitin din sya ng maraming manliligaw. habang nagpapapak ng chips naging interesante ang pag uusap namin. mas lalo ko siyang nakilala, mas lalo ko siyang nagustuhan. from simple things that makes her happy to stuff that makes her sad. nauwi ang kwentuhan namin sa sexual fantasies. pangarap niya ang gawin ito sa beach, doesnt matter if its sand or stone. nag open din ako sa kanya, from frequency of sex at siyempre sexual fantasies din. and guess what pareho kami na gusto ang beach setting!

nalaman kong im the 3rd guy whom she ever gave the PUK code to. yung una si Julius (BF niya nuong 3rd year highschool kami). mga apat na beses nila ginawa althroughout the relationship. yung pangalawa si Michael (di ko to kilala, kasamahan daw niya sa trabaho dati) pinakita niya picture sa cellphone at nahiya naman ako dahil artistahin ang lolo mo! hehehe ... nalaman kong single siya ngayon at bago mangyari yung unang beses (hmm i think you have a clue na may kasunod) na nagniig kami (lalim NIIG!!ahahah) ay may isang taon na siyang DIETA.

nagbalance inquiry ako para malaman kung kinain ang load ko at para narin malaman kung anung oras na. nagkaroon ng ilang segundong silence hanggang marecieve ko reply ng globe. alas dos na pala ng madaling araw.

"kaya pala ang sikip at ang dulas" patawa tawa kong sabi sa kanya.
"haha tangek ganun talaga yun" sagot niya na may kasama pang kurot sa tagiliran
"pangatlo talaga ako huh?! ikaw kasi pangalawa" seryoso kong sabi sa kanya
"well nangyari na ang nangyari. we just have to accept it" sabi niya
"jane, pwede bang maging tayo?" tanong ko
"ligawan mo muna ako" sabi niya
"ahaha alam mo namang torpe ako, saka bakit may ligaw ligaw pa?" tanong ko
"kung ayaw mo edi wag! ewan ko sayu.. antok nako, pahiram ng kumot" sabi niya
"nilalamig ka? yakapin nalang kita. heheh"
"sige yakap na" mahina niya sabi na agad kjo namang ginawa, pinaramdam ko sa kanya ang napaka higpit kong yakap.
"i love you jane, my girlfriend! " bulong ko sa tenga niya
"i love you too.. honeybunch!" sagot niya
"hehehe kala ko ba manliligaw pa? bata pa tayu crush na kita, di ko akalaing mangyayari to." pahayag ko
"ang alin? yung magiging tayo?" tanong niya
"hindi." maikli kong sagot
"eh alin?" tanong niya ulit
"yung tawagin mokong honeybunch.. ang cheezy kasi eh!" biro ko
"ikaw nga MY GIRLFRIEND.. mas cheezy ka!"
"hehehe sige ayusin nalang naten tawagan natin. BHE" sabi ko
"oo nga BHIE." sabay halik niya sa dibdib ko

ITUTULOY....

[bumbuyongxp]

Chapter 7 - LUGAW REPUBLIC (short update coz its my off!!)

hindi ko akalaing aabot ng six chapters ang kwento pero sigurado ako na hahaba pa ito, ang simpleng pagsulat sa availtime or breaktime ay naging bisyo sa twing may idea na papasok sa utak ko. kung tutuusin napakadali lang ilahad ang buong kwento ng buhay ko since super plain and simple ang takbo nito. pero maganda kung lalagyan ng kulay kumbaga sa lugaw boring kainin ang plain! and speaking of lugaw kung ikaw ay JACKLERS (mga listener ni papa jack) i must admit and i would! naglugaw kami that morning.

Katamaran, a dreaded disease for call center agents, nakakahawa ito by just looking at it. madalas magparamdam ang sintomas nito pagkatapos ng off at hours of the shift bago magoff. taglay nito ang scientific name na "tamadus imobulus" (gawa gawa ko lang po ito hehehe). kung "chronic" or malala na ang lagay nito walang pinipiling oras o araw ikaw ay maiimobilized! malakas ang epekto ng katamaran para sa akin, kawalan ng gana sa call, pag gagalit galitan, schedule adherance (meron po kasing scheduled breaks and lunch) at ang pinaka malupet ay call avoidance. well, regardless of your profession pare pareho din naman ang magiging kawalan mo pag tinamad ka. ito'y mula sa first offense which is verbal warning up to termination.

May kasamahan ako sa trabaho na naterminate dahil sa katamaran, madalas niyang sabihing siya ay OS (over sex) kaya tinatamad siyang pumasok. nung una kala ko kinukunsinte siya ng boss ko, kalaunan nalaman kong nagiipon lang pala ng basis si boss para iterminate sya. sa call center industry may principle kasi na tinatawag na "power of one", bawat isa ay mahalaga. ang workload na dapat ay ginagawa ng isang tao pagka siya ay late or absent ay pinag hahatian ng lahat. logical siya kung tutuusin at wala akong tutol sa pointing system. minsan iniisip ko kung bakit may code na "tardy" para sa lates. ang direct translation kasi for me ng salita to filipino ay "tamad" or "tinamad". madalas pag nalalate kasi ako ay may rason naman at hindi dahil sa tardiness. kagaya ng traffic, ulan, baha, ondoy, at ang panunuod ng saging ni pacing... ooops! para na akong umamin na laging late niyan ah! pero di pa naman sapat ang ipon ko para materminate.

Ang termination sa ganitong industriya ay isang natural phenomenon. madalas hindi dahil sa katamaran kundi patungkol sa "attitude". laganap ang mistreat sa production floor, ibat iba nga lang ang delivery pero mistreat is mistreat kahit pano mo pa ideliver yan terminable parin. hindi ako perpektong ahente, aaminin kong sa mahigit 2000 calls ko nang natanggap nasa 50 ang ministreat ko. ibat ibang delivery at ibat ibang uri ng pambabalahura if i may say. i sometimes lose my cool dahil sa di maipaliwanag na katangahan ng customer. i can handle dumb customers, i can handle deaf customers but please wag naman dumb and deaf at the same time! ano ang pinagkaiba ko sa mga naterminate at mateterminate palang?? hindi ako marunong magpahuli!

madaling malaman kung may "client visit" sa site. nagmumukang lamay ang production floor sa dami ng bulaklak at dedication, at in fairness everyone is on thier "UTMOST BEHAVIOR". sa hallway ng main entrance merong banner at malaking bulaklak na may stand (di ko alam tawag dun pero madalas ko itong makita pag may patay) guestbook nalang at sopas talagang lamay na siya! para kalang naman nasa solemn grounds sa sobrang behave ng mga tao. ito'y tunay na nakapaninibago!

Parokya ni Edgar(PNE) ang paboritong banda ko. unang beses kong mapanuod sila ng live sa tarlac city plazuela taong 2000. magaling sila at may laman ang bawat kanta. gustong gusto ko ang buloy, your song, sorry na at barkada - themesong pa ng chippy! nuong 1st year highschool bumuo kami ni joseph ng solid barkadahang tinawag naming "GWA" dahil ito sa kahiligan sa anime na gundam wing at sa segment sa bubble gang ni isko moreno (ang dating doon, Alien!!) bilib ang mga teachers sa reporting strategy namin ni Joseph. ang GWA ay parang KKK narin, kataas taasang, kagalang galangang , Kalokohan! hehehe

Minsan iniisip ko kung anong bagay na kanta sa love story namin ni jane. dati kasi parang "pangarap lang kita" ng PNE, meron din syang halong "alumni homecoming" ng PNE din. speaking of PNE ang unang "live ligaw" (hindi po LUGAW) experience ko ay nuong 3rd year highschool. si TERESA na hinarana ko pa gamit ang kantang "wag mo na sana (mahal na kung mahal)" ng PNE nagbitbit pa ako ng gitarista dahil basic parin ang alam ko up to now. (salamat mr Phillip Lavarias). di sa pagyayabang pero kilala ako sa campus at kaya ko maginterrupt ng klase for nothing (joke! of course may reason hehe). member kasi ako ng student council that time. im one of those nerdy type na lahat ng samahan sa school sinasalihan. contributor ako sa school newspaper from 1st to 3rd year then naging editor for DevCom (community development segment sa school newspaper) nuong 4th year. hindi ako power tripper, dinaan ko sa pakiusap yung teacher nila para makapanligaw ako. saka favorite student ako ni mrs peroche kaya no big deal na ibigay ang 5mins for courting purposes. si teresa ang unang dumurog ng puso ko. sa kabila ng lahat lahat ng effort at gastos ko for the whole year i was courting her wala akong nahinuha. yup! you heard me right ginamet niya lang ako. sayang... lakas pa naman ng alindog ko that time, ito ang isa sa mga bagay na pinagsisihan ko sa aking highschool life. minsan naiisip ko bakit kaya may ganung mga babae? bakit ka nila kaylangan paasahin tapos wala rin naman pala. dapat nung una palang sinabi na niya na ayaw niya diba? kaya nagpapasalamat ako kay lei sa mabilisang pambabasted niya sakin.

napahaba ng husto ang intro, anyway balik tayo sa aking summer love...

tumitilaok na ang manok at sige parin kami sa aming gawain, pawisan at hinihingal kaming dalawa. hindi ko mabilang kung ilang exchanges of "i love you" na ang aming nasambit. sa ika apat na tilaok ng manok bigla kong napagtanto ang isang bagay na nagdudulot sakin ngayon ng bagabag. alam ko kasing hindi ko nahugot ang aking sandata, bagamat nakataas parin ang bandera. niyakap niya ako nang mapansin niyang nawala ako sa ritmo. humiga kaming magkatabi at tuloy parin ang malalim na paghinga. ito ang simula ng after lugaw conversation.

"may problema ba?" si jane
"safe kaba?" balik tanong ko
" well if theres something faster than the speed of light, yun ay ang libog!" si jane na sinundan pa ng malanding ngiti.
"sorry di ko na withdraw," guilty kong sagot
"so you're sorry? anu naman ngayon kung di mo nawithdraw?" iritado niyang sagot
"eh anu, alam mo na.." lito kong sagot
"hehe ito naman di na mabiro, ok lang bhie safe naman" sabay belat ni jane.
" adik ka! pinakaba moko hehehe"
"slow ka naman, uli uli magtanong muna bago sumundot! hahah" sarkastiko niyang sagot
"ok natanong ko na so lets resume!" pag aanyaya ko
"ito naman walang kapaguran, di kapa antok?" si jane, at pagkatapos niyang sabihin ito isinelyo ko na labi niya gamit ang labi ko. alam na niya ang sagot!

itutuloy....

**off ko mamaya tapos may pasok monday hapon.. tapos off nanaman, i hate split offs! absent nalang ako ng monday para 3 days off! SL (sick leave) nalang. in short sakit sakitan nga pala yung boss ko symbianizer din pala. nagPM siya huli ako hehehe

[rolanjun55]

great story! Napaka friendly ng mga salitang ginagamit mo, madaling ma-imagine ang bawat scene...keep it up sir,nakasubaybay ako dito.. ^^

[komwari]

Iba yata yung scene na inimagine mo paps.
.
Galing mo otor.. Gandahan mo pa, baka bigyan ka ni boss ng bonus kung nagustuhan niya.

[bumbuyongxp]

Originally Posted by rolanjun55

great story! Napaka friendly ng mga salitang ginagamit mo, madaling ma-imagine ang bawat scene...keep it up sir,nakasubaybay ako dito.. ^^

hehe salamas sa pagsubaysay sir! baka sa tuesday na ako makakapag update. busy sa training eh.

Originally Posted by komwari

Iba yata yung scene na inimagine mo paps.
.
Galing mo otor.. Gandahan mo pa, baka bigyan ka ni boss ng bonus kung nagustuhan niya.

gagawin ko po ang aking makakaya. malapit na po ako materminate dahil sa kaka over break hehe

[zuwiezaydoll]

wahahahahaha ! tagal mag update ... ahahahaha !

[bumbuyongxp]

Originally Posted by zuwiezaydoll

wahahahahaha ! tagal mag update ... ahahahaha !

silent reader si ate oh?! hehehe salamat sa pagsubaybay, tuesday po promise

[bumbuyongxp]

Chapter 8 – Back to reality

Ayon sa aming “quality specialist” ang foundation ng “customer service” ay umiikot lamang sa apat na “drivers”. Courtesy, Concern, Timely Resolution, at Knowledge, sa bawat driver ay mayroong mga “behaviors” na nagiging sub driver nalang nito. Kumbaga sa truck ito ang pahinante.
Medyo magbabawas nako ng intro at shoot na agad sa kwento, para naman bumilis ng konti ang “pacing” ito ang paraan para makakuha ako ng exceptional score sa timely resolution ^_^
Bandang 1980’s nang maghit ang pelikulang “Back to the Future”, ito ang unang sine experience ko. Gusto ko ang pagiging futuristic ng kwento. ito marahil ang dahilan kaya hit sakin ang mga sci-fi movies. Hindi ito ang una at huling pelikulang nagpabilib sakin, but it left me wondering bakit back to the future ang title kasi grammatically mali na gamitin ang preposition na “back” then future naman pla. Bagamat undeniable ang kahiligan ko sa sci-fi I never watched a single star wars episode, siguro dahil nakornihan ako sa graphics nung una ko siyang makita sa commercial. Gaya ng naipangako, direcho kwento na tayo.
Kumbaga sa dota ang tandem namin ni Jane ay hero na parehong “late gamer” wag mong hayaang humaba ang laro dahil pag tumagal ay nagiging unstoppable. Kung meron man akong pinagsisisihan that morning yun ay ang di pagbili ng bachus energy drink! Natibag na ang well of life at ubos na ang mana kaya naghibernate muna kami pansamantala. Mag aalas diyes ng umaga nang magising ako, ang sarap palang gumising na may katabi kang magandang babae, yung tipong parang “one morning of july” ni sir amphie ang pinagkaiba lang di ako lasing at walang split personality thing!
Hinalikan ko siya sa labi bago bumangon, ang sarap parin ng tulog niya napagod siguro (malamang hahaha). Inayos ang posisyon ng electric fan at kinumutan ang mahal ko, Nagtapis ng twalya at lumabas ng kwarto para makaligo at siyempre magsipilyo. Pag iniisip ko ang mga nangyari napapangiti parin ako. Ito ang katuparan ng aking mga pantasya kay Jane noong kabataan ko. Totoo ngang “faith can move mountains”.
Pagkatapos ng quick bath pumasok nako sa kwarto para magbihis at gisingin si Jane. Hinalikan ko ng matagal para magising ang sleeping beauty ko. Nagmulat siya
“dyahe morning breath pa ako” si Jane.
“I don’t care, I still want to kiss you” tugon ko. Ngumiti siya at nakita ko ang nag iisa niyang dimple sa kanan simple pero it made me love her more.
“sensya na ubos na agahan hehe.. “ sabi ko
“ok lang, maliligo ako, pahiram naman ng shirt” si Jane
“uhmm.. wag kana magshirt” tugon ko sabay ngiti ng mahalay
“ito talaga puro biro, biruin mo na ang lasing wag lang bagong gising” si jane
“oo nga nuh, sensiya na… love you Bhe” sabay halik ulit. Habang magkadikit parin labi naming kinuha niya twalya mula sa pagkakabalot sa katawan ko sabay pasok ng kamay sa loob ng briefs ko, at tumawa ng malandi
“lupaypay siya!” si jane na patawa tawa parin
“natural tulog pa eh, wag mo tawanan baka magising hehe” sagot ko
“ligo muna ako bhie” sabay bitaw sa kung anu mang hawak niya.
Tumalikod ako para humanap ng medyo maliit na shirt sa aparador. Itinapis niya naman ang twalya at lumabas ng kwarto. Habang nasa banyo siya inayos ko ang kama at pinulot ang nagkalat naming mga kasuotan. Matapos ang pag aayos ay nagbihis na at dumerecho sa likod para labhan ng mabilisan ang undies ni jane. Matagal si jane sa banyo, natapos ko na labhan at patuyuin sa drier ang undies niya di pa rin siya tapos maligo.
Naligo siya na para bang “she have all the time in the world”. Umalis kami ng bahay at nagtungo sa mall para magbrunch (breakfast and lunch in one). Siyempre dahil big gutom “mang inasal” ang pinuntahan namin. Kahit alam kong gutom siya di parin nawawala poise niya sa pagkain ng manok, samantalang ako nagkamay na para makakain ng maayos. Sinibasib ang pagkain pero di naman yung tipong digyutin. Pagkatapos ng sulit sarap na meal nagpunta kami sa cinema at nanuod ng “you are the one” ni Sam Milby at Toni Gonzaga. Maganda ang tema ng palabas, comparison sa magkapatid, at pag papaampon dahil sa labis na kahirapan. Di ko hilig ang dramang movie pero siyempre ang gusto ng babae ang masusunod at most of the time romantic comedy ang gusto nila. Tahimik lang nanood si Jane, naiiyak daw siya doon sa drama scene ni Toni at yung kapatid niyang babae, ganon nag anon daw ang lagay niya sa bahay. “You’re feeding your own insecurities” madalas naman ito ang kaso eh.
Hanggang 5pm kami sa mall, hinatid ko siya sa kanila sapagkat kelangan ko rin matulog dahil “graveyard” (12am) shift nanaman ako. Madalas magpalit ang schedule namin, pero lately ang adjustments ay from 30mins to one hour lang. ok lang naman ako sa ganong shift at least may dagdag for night differential. Wala naman masyadong special sa “date” namin, ewan ko lang kung date na nga yung matatawag. So di ko na masyadong dinetalye, you might have noticed already na ang mga bagay at pangyayaring may “kaberdehan” lang ang aking binibigyan ng emphasis nextime “yellow” naman po. Ganyan talaga saka next chapter bibilisan ko na ang pacing… promise!

Itutuloy…